Het magazine voor West-Brabant en de Gemeente Tholen
  • Het gratis
    huis-aan-huismagazine
    in uw regio!
  • Modern biechten

    Brabantse Wal / Roosendaal Roosendaal Tholen november 2013

    BW / Roosendaal
    november 2013

    Ik kom uit een streng katholiek gezin. Voor mij was het vanzelfsprekend dat ik toetrad tot het gilde van misdienaars. Mijn ster rees snel en ik trad alras op voor uitverkochte huizen des Heren. Met name tijdens de drukbezochte nachtmis met Kerstmis, de Kruisweg, Paaswake en andere Hoogmissen was ik in mijn element.

    Wat mij uit die periode altijd is bijgebleven, zijn de uitvaarten en huwelijken. Vaak was het dan volle bak in de kerk en je stond als misdienaar met je neusje altijd bovenop het geëmotioneerde bruidspaar of de diepbedroefde nabestaanden. De spanning was bijna letterlijk voelbaar als ik met mijn collega-dienders en de pastoor door het gangpad naar het altaar liep. De muur van kerkgangers, die op dat moment plechtig gingen staan, bezorgde mij kippenvel. Ik kreeg het gevoel dat internationals ook moeten hebben bij het betreden van een bomvol stadion of bij het aanhoren van de volksliederen. Het tijdperk van misdienaar heb ik veertig jaar geleden afgesloten, maar de herinnering aan die tijd blijft. Echt kerks kan ik mezelf al jarenlang niet meer noemen. Ik ben – zoals zo velen – afgehaakt toen ‘het moeten van je ouders’ plaatsmaakte voor ‘het gaan uit jezelf’. Je kunt dat zwak noemen, maar zonder duidelijke motivatie en puur voor de buitenwacht braaf ter kerke gaan heeft in mijn optiek niets met ‘geloven’ te maken. Ondanks het feit dat onze herder een kudde met steeds minder schapen krijgt, geloof ik soms echt wel dat er iets meer is tussen hemel en aarde. Het komt zelfs weleens in mij op dat ik bepaalde zonden op zou willen biechten. Ik sta daarin volgens mij niet alleen. Kijk maar eens op social media. Daar worden aan de lopende band allerlei zaken opgebiecht. Althans, ik vat de vaak openhartige en soms schaamteloze ontboezemingen of niets verhullende foto’s als zodanig op. Het kan dat de afzenders een ander doel voor ogen hebben met hun publicaties, maar voor mij zijn kanalen als Twitter en Facebook de moderne variant op de biechtstoel, zoals ik die in mijn tijd als misdienaar kende. Met één groot verschil. Vroeger bleven je zonden veilig binnen de muren van het biechthokje en sprak de pastoor er op vertrouwelijke wijze zijn oordeel over uit. Zijn rol is via de moderne biechtmethodes overgenomen door ‘volgers’, ‘likers’ en ‘vrienden’. Kwam je er vroeger met een beetje geluk nog vanaf met het prevelen van een aanzienlijk aantal Weesgegroetjes en Onze Vaders, tegenwoordig ligt alles wat je opbiecht direct op straat. Als je niet oppast, gaat hetgeen je hebt opgebiecht zelfs razendsnel de hele wereld over. Ik geef toe dat ik stiekem weleens zit te smullen van de zaken die ik via social media voorbij zie komen. Wat dat betreft ben ik zeker niet roomser dan de Paus, dat durf ik gerust aan u op te biechten.

    Rien Tholenaar

    Lees verder in het magazine